Auto van het seizoen: De Winter
Gelb Schwarze Renner
Van Richard heb ik de pen gekregen om eens een
stukje te schrijven over een van mijn auto’s.
Ik heb gekozen om te schrijven over de 1303 Gelb Schwarzer Renner (GSR).
Zoals de meesten van jullie wel zullen weten is dit een racemodel van de
1303S, ‘Renner is Duits voor ‘Racer’.
Nu moet je de ‘race’ met een grote korrel zout nemen want de GSR is
niets sneller dan een normale 1303S met 1600cc motor.
Eerst een stukje geschiedenis.
De 1303 GSR is door Volkswagen op de markt gebracht om het merk een wat
sportiever imago te geven.
Directe tegenhanger was de succesvolle Opel Kadett GT/E.
De geel-zwarte kleurstelling heeft Volkswagen dan ook gewoon gekopieerd
van deze concurrent.
Het totaal aantal geproduceerde GSR’s is 3500. Naar schatting zijn er
nog ongeveer 100 over waarvan er ongeveer 10 in Nederland rondrijden.
Opvallend daar de GSR alleen voor de Duitse markt was. Kenners zeggen
dat de auto in de laatste 2 weken van 1972 is gefabriceerd maar de mijne
is volgende de VW ‘Urkunde’ gebouwd op 25 januari 1973. De oorkonde
heeft het over Sondermodell M714 ,,gelbschwarzer Renner”.
De nieuwprijs van een 1303 GSR was indertijd 7650 DM, wat toch zo’n
760DM meer was als een gewone 1303 S.
De eerste eigenaar van mijn exemplaar heeft het zelfs nog breder laten
hangen en er ook nog eens achterruitverwarming bij besteld.
Zoals gezegd is een GSR niets sneller dan een normale 1303 ‘S’ . De enige verschillen zijn optisch. Het meest opvallende zijn natuurlijk de felgele kleur (Saturngelb L13M) en de matzwarte (Mattschwarz L41) kofferklep, motorklep en bumpers. Verder valt het voorpaneel onder de kofferklep op; Hierin zitten verticale sleuven. Oorspronkelijk is dit paneel bedoelt om de condensor voor de airco achter te plaatsen maar bij de GSR is dit bedoelt om een oliekoeler achter te plaatsen.
Ook de wielen zijn speciaal GSR, het zijn zgn kruisvelgen van Kronprinz (KPZ) van 15”x5,5 j met een ET waarde van 26. Andere kleine verschillen aan de buitenkant zijn matzwarte sierstrips, een geel ‘1303 S’ logo op de motorklep en een gele sierstrip op de kofferklep. Tevens zijn de strips rondom portierruiten en de handgrepen op kofferklep en deuren matzwart uitgevoerd. Ook het interieur werd niet ongemoeid gelaten voor de GSR. Zo is er een sportstuur gemonteerd, zijn de stoelen vervangen door sportexemplaren van Recaro en is de achterbank voorzien van zwart-stoffen bekleding. Bij aankoop van een GSR werd door Volkswagen een lijst meegeleverd met daarop geautoriseerde tuningbedrijven die je GSR mochten tunen met behoud van fabrieksgarantie.
Terug naar mijn Renner. De vorige eigenaar had hem al een tijdje gestald bij Rini Kuipers in Zeeland in afwachting van restauratie, maar om een of andere reden kwam dit er niet van. Voor de grap zei ik tegen Rini: ,, als ie m voor 500 euro weg doet dan bel maar.” Een paar weken later belde Rini op om te vragen wanneer ik de auto op kwam halen. ,, Welke auto?” vroeg ik omdat mijn bod eigenlijk helemaal niet serieus was en het alweer vergeten was. En zo kreeg ik dus een Geel Zwarte Renner in bezit.
De kever had een volledige restauratie nodig maar was wel bijna compleet. Het enige dat ontbrak was de motor en de ET26 wielen. Origineel hoort er een 1600cc AD motor in maar ik had nog een volledig gereviseerde AS motor staan die ik er toen maar in heb gelegd. De restauratie omvatte eigenlijk het ‘standaard’ laswerk dat door Rini, en een beetje hulp van mezelf, keurig is gedaan. Het strakmaken heb ik , samen met Rini, zelf gedaan waarna de auto naar de spuiter kon.
Het matzwart spuiten is overigens nog niet zo makkelijk. Je gebruikt een gewone zwarte lak waarbij je matteringsmiddel toevoegt. Matteringsmiddel is eigenlijk gewoon een soort van kalk. Nu is het lastig om de hoeveelheid matteringsmiddel in te schatten en voor je het weet heb je een kofferklep die teveel glanst, iets wat je bij verschillende GSR’s ziet.
Na de opbouw kon ik met de auto in naar de RDW om een Nederlands kenteken te halen, de auto stond namelijk nog op Duits kenteken. Dit ging allemaal probleemloos, behalve dat de keurmeeste moeilijk te overtuigen was dat dit toch echt de originele kleuren zijn. Ik wilde het oude Duitse kenteken graag meenemen om te bewaren en na lang zeuren mocht dit. Overigens niet nadat er een grote hoek was afgeknipt en er stempels ‘ongeldig’ op gedrukt waren.
In Duitsland ben je verplicht om zo ongeveer alles dat je aan je auto veranderd op kenteken te laten zetten. Op mijn kenteken kan ik zien dat de auto ooit is uitgerust met TDE spruitstukken en 2 Solex 34PCI carburateurs. TDE staat voor Theo Decker Essen, een tuningbedrijf dat op de door Volkswagen meegeleverde tuninglijst stond.
Toen de Kever in februari 2006 weer de weg op mocht heb ik eerst een tijdje op ATS wielen gereden totdat ik via internet een paar ET26 wielen op de kop kon tikken. Deze zijn er toen samen met nieuwe Pirelli banden opgekomen. Pirelli omdat er af fabriek Pirelli Cinturato op lagen.
Na al die jaren is de restauratie eigenlijk nog niet helemaal klaar zo moet de passagiersstoel opgevuld worden en moet de gele tape nog op de bumpers geplakt worden.
Na de restauratie is er maar zo’n
2500 kilometer met de auto gereden. Waarvan het grootste deel door mijn
vrouw Carola die tijdelijk een autotje nodig had…. Ik heb de kever
helaas niet bij mijn huis staan dus pak je hem niet zo snel. Ook het
feit dat hij behoorlijk ingebouwd is door andere auto’s, tractoren en
onderdelen zorgt ervoor dat je niet snel een stukje gaat rijden. Ook op
VW-treffens is het makkelijker om mijn campertje mee te nemen in plaats
van de GSR. Slaapt toch net wat beter dan in Recaro sportstoelen.
In de toekomst hoop ik de auto bij mijn huis te hebben zodat ik er wat
vaker mee kan gaan rijden.
Voor de volgende auto van het seizoen wil ik de pen graag doorgeven aan Iwan en Loes om eens iets te vertellen over één, of meerdere, van hun auto’s.
Luuk van de Ven
AUTO VAN HET SEIZOEN HERFST 2011
AUTO VAN HET SEIZOEN ZOMER 2011
AUTO VAN HET SEIZOEN LENTE 2011
AUTO VAN HET SEIZOEN WINTER 2010
AUTO VAN HET SEIZOEN HERFST 2010